Głównym celem badań prowadzonych na dziedzińcu głównym i eliptycznym było rozstrzygnięcie problemów pierwotnej topografii otwartej przestrzeni i ostatecznego ustalenia formy jej utwardzenia. Dwa te zadania miały bezpośredni związek z planowanymi pracami rewaloryzacyjnymi. Pierwsze z nich związane było z koniecznością odbudowy systemu odprowadzenia wód opadowych, drugie wiązało się z decyzją dotyczącą rekonstrukcji pierwotnego wyglądu dziedzińców.
Podczas prac dokonano szeregu istotnych odkryć. Odsłonięcie szeroką płaszczyzną skały wapiennej stanowiącej strop rodzimej skały, co pozwoliło zrozumieć procesy i etapy powstawania rezydencji. Na dziedzińcu eliptycznym natomiast udało się uchwycić oryginalny poziom siedemnastowiecznego dziedzińca, na którym, podobnie jak i na dziedzińcu głównym, nie stwierdzono istnienia jakiejkolwiek utwardzonej nawierzchni. Ustalono zatem, mając po temu jednoznaczne dowody, że teren dziedzińców w każdej z faz pałacowych pozostawał w naturalnej formie, w przypadku dziedzińca eliptycznego, z obecną na powierzchni murawą.
Dużym zaskoczeniem było odkrycie w centrum dziedzińca eliptycznego, na poziomie stropu warstw budowlanych tajemniczej konstrukcji w kształcie równoramiennego krzyża, umieszczonego w tym miejscu intencjonalnie i celowo spalonego.

2010 © Andrzej Gołembnik Zespół Archeologiczno Konserwatorski: a.golembnik@post.pl wykonanie: Marcin Potoniec